Logo Unipa
Cerca

Verdure spontanee per l'alimentazione e la salute. Guida alla raccolta, al riconoscimento e alla preparazione

Verdure spontanee - copertina volume
Informazioni tecniche
Anno pubblicazione
2024
Autore
Giuseppe Genchi

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quisque faucibus, risus vel vehicula interdum, nibh tellus interdum nisl, sit amet convallis nisl felis ut risus. Etiam interdum sem at leo feugiat vestibulum et malesuada dui. Vestibulum molestie lorem et tellus fringilla, at tempus sem hendrerit. Ut mi arcu, laoreet ac leo in, hendrerit mollis orci. Suspendisse potenti. Vivamus non fringilla lectus. Suspendisse auctor finibus feugiat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Pellentesque vestibulum libero at odio fringilla, non sodales urna malesuada. Curabitur sodales cursus iaculis.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quisque faucibus, risus vel vehicula interdum, nibh tellus interdum nisl, sit amet convallis nisl felis ut risus. Etiam interdum sem at leo feugiat vestibulum et malesuada dui. Vestibulum molestie lorem et tellus fringilla, at tempus sem hendrerit. Ut mi arcu, laoreet ac leo in, hendrerit mollis orci. Suspendisse potenti. Vivamus non fringilla lectus. Suspendisse auctor finibus feugiat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Pellentesque vestibulum libero at odio fringilla, non sodales urna malesuada. Curabitur sodales cursus iaculis.

Le erbe spontanee da sempre e prima ancora della nascita dell’agricoltura sono state, e in molti Paesi sono ancora, le compagne di viaggio dell’alimentazione umana e della stessa salute dell’uomo. La Genesi non a caso associa alla condanna dell’uomo a trarre dal suolo con dolore il cibo tutti i giorni della sua vita anche il dover mangiare l’erba campestre. I Romani distinguevano il loro mondo, quello della civiltà dell’Italus hortus oraziano, da quello dei ‘barbari’ incapaci di coltivare la terra e legati alla caccia e alla raccolta di erbe e frutti selvatici (agrestia poma). La domesticazione e la continua selezione di un numero limitatissimo di specie ‘utili’ su cui si basa la nutrizione umana, cereali e leguminose sopra ogni altra era, e rimane da allora, il tratto che distingue l’agricoltura dalla utilizzazione della flora spontanea, derubricata a specie concorrenti, inutili se non dannose e, quindi, infestanti. Due mondi talmente separati che anche nei mercati, alle erbivendole è sempre toccato il posto più umile e remoto.

Back to top